നിറത്തിന്റെ രഹസ്യം തേടി.

ഒരു സുന്ദരി ചിത്രശലഭം ഒരു പൂന്തോട്ടത്തില്   തേന്‍ കുടിക്കാന്‍ വന്നു.

പാറിപ്പറന്നു നടന്ന ആ പൂമ്പാറ്റ ആദ്യം തേന്‍കുടിക്കാന്‍ ചെന്നത് ആ വെളുത്ത മന്ദാരപ്പൂവിലേയ്ക്കായിരുന്നു.പൂമ്പാറ്റ മന്ദാരപ്പൂവിനോടുചോദിച്ചു. പൂവെ നീയെനിക്കു തേന്‍തന്നുവല്ലോ.എനിക്കു സന്തോഷമായി. പക്ഷെ എനി‍ക്കൊരു സംശയമുണ്ട്.നിനക്ക്  ഈ വെളുത്ത നിറം, .ഈ ശാന്തിയുടെയും സമാധാനത്തിന്‍റയും നിറം കിട്ടിയതെങ്ങിനെ? എത്ര  നല്ല നിറം.  പൂവു പെട്ടെന്നു തന്നെ പറഞ്ഞു. അതു പൂമ്പാറ്റെ, നമുക്കെല്ലാം സൂര്യന്‍ഏഴു നിറങ്ങളും തരുന്നു. ഞാനതിലൊന്നും എടുക്കാതെ മുഴുവനും പുറത്തേക്ക് വിടുന്നു. ഒന്നും ഞാന്‍ എന്നിലേയ്ക്ക് വിഴുങ്ങുന്നില്ല.   ഓ അങ്ങിനെയാണല്ലേ പൂമ്പാറ്റക്കു സമാധാനമായി.

അതു കഴിഞ്ഞാണ് പൂമ്പാറ്റ ആ ചെമപ്പു ചെമ്പരത്തിയുടെ അടുത്തേക്കു പോയത്.അപ്പോഴും പൂമ്പാറ്റ അവളുടെ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു. ചെമ്പരത്തിയും പറഞ്ഞു. അത് പൂമ്പാറ്റേ എനിക്ക് സൂര്യന്‍ തന്ന ഏഴു നിറങ്ങളില്‍ എനിയ്ക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചുമപ്പു മാത്രം

പുറത്തേക്കു വിട്ടു. ബാക്കിയെല്ലാം ഞാന്‍ എന്നുള്ളിലേയ്ക്ക് എടുത്തു. മന്ദാരപ്പൂ പറഞ്ഞപോലെ വേണമെങ്കില്‍ വിഴുങ്ങി എന്നു തന്നെ പറയാം.                      അതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ചെമന്നിരിക്കുന്നത്.

വീണ്ടും പൂമ്പാറ്റ മഞ്ഞപൂച്ചെടിയുടെ അടുത്തേക്കാണു പോയത്. അപ്പോള്‍ പൂച്ചെടി പറഞ്ഞു എനിയ്ക്കിഷ്ടം   ബുദ്ധിയുടെ നിറമായ മഞ്ഞ ആയതു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ആ ഏഴു നിറങ്ങളിലും വെച്ച് മഞ്ഞ മാത്രമെടുത്തു  പുറത്തേക്കു വിട്ടു.  ബാക്കിയെല്ലാം ഞാന്‍ എന്നുള്ളിലേയ്ക്ക് എടുത്തു. അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ മഞ്ഞച്ചിരിക്കുവാ.

അപ്പോഴാണ് ആ ഒരു കാക്ക അതുവഴിപോയത്. മന്ദാരോം ,പൂച്ചെടീം,ചെമ്പരത്തീം എല്ലാം ഒരേ പോലെ അവന്‍ പോയപ്പോളൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. കാക്ക തിരിഞ്ഞു നിന്നു.അവരു ചിരിച്ചതിന്റെ കാര്യം എന്താണ് എന്നു തിരക്കി. അപ്പോളാണ് പൂമ്പാറ്റ നിറത്തിന്റെ രഹസ്യം കാക്കക്കു പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്. സൂര്യന്‍ നല്കിയ എല്ലാ നിറവും കൂടി വിഴുങ്ങിയതു കൊണ്ട് കറുത്തു പോയ കാക്ക സങ്കടപ്പെട്ട് അന്നു തുടങ്ങി കാ..കാ.. എന്നു കരഞ്ഞും കൊണ്ടു നടപ്പായി.

കൂട്ടുകൃഷി ചെയ്ത കൂട്ടുകാര്‍

ടിങ്കു മുയലിന്‍റെ കയ്യിലിരുന്ന ക്യാരറ്റിലേക്ക് ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ജിമ്മനാടു ചോദിച്ചു.നിനക്കെവിടുന്നാടാ ഈ കാരറ്റു കിട്ടിയത്.എനിക്കു വിശന്നിട്ടു വയ്യാ...ഇന്നൊന്നുമേ കഴിച്ചില്ല.അപ്പോള്‍ ടിങ്കു തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. അതെന്താ ചേട്ടായീ ഇന്നൊന്നും കഴിക്കാഞ്ഞെ.  അപ്പോള്‍  ജിമ്മന്  വിഷമം വന്നു അവന്‍   പറഞ്ഞു,  അത് നീ നോക്കിക്കേ ചങ്ങാതീ.. ഈവലിയ മതില്  കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്.  ഇതാണുകാരണം. എനിക്ക് അപ്പുറത്തുള്ള പുല്‍ത്തകിടീലേയ്ക്കൊന്നും പോകാനേ പറ്റുന്നില്ല. അവിടെയാണ് ധാരാളം കുറ്റിച്ചെടീം ഇലേം പുല്ലും എല്ലാമുള്ളത്.അപ്പോള്‍ ടിങ്കുവിന് സങ്കടമായി. അവന്‍ ആ കാരറ്റ് കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു. ശരി ജിമ്മന്‍ ചേട്ടാ ഇതു തിന്നോ. ഞാന്‍ വയറു നിറയെ തിന്നതാ. എനിക്കു വിശപ്പൊന്നും ഇല്ല. അപ്പോള്‍ ജിമ്മനാടു പിന്നെയും ടിങ്കുവിനോടു പറഞ്ഞു.ഒരുദിവസം തിന്നാല്‍ മാത്രം പോരല്ലോ ചങ്ങാതി.   ഇനി എന്താണൊരു വഴി? ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിലും ആഹാരത്തിനൊരു മാര്‍ഗ്ഗവും കാണുന്നില്ല. ആ വലിയ മതിലുകാരണം അപ്പുറത്തോട്ടെറങ്ങാന്‍ പറ്റുന്നും ഇല്ല. അപ്പോള്‍ ടിങ്കു മുയലു പറഞ്ഞു. ചേട്ടായീ എന്‍റ മനസ്സിലൊരു ഉപായം തോന്നുന്നു. നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം നമുക്കു വേണ്ട ഭക്ഷണം ഇവിടെ തന്നെ  നട്ടു വളര്‍ത്തിയാലോ. നമുക്കിവിടെ ഒരു കൃഷിതോട്ടം ഉണ്ടാക്കാം.അപ്പോള്‍ ജിമ്മനാടു പറഞ്ഞു. അതിന് വിത്തും വളവും വെള്ളവും ഒക്കെ വേണ്ടേ. അപ്പോള്‍ ടിങ്കു മുയലു പറഞ്ഞു. ശരിയാ ജിമ്മന്‍ ചേട്ടാ.എല്ലാം വേണം. അതിനൊക്കെ മാര്‍ഗ്ഗമുണ്ടാക്കണം. നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.

    ആദ്യമായി നമുക്ക് വെള്ളത്തിന്‍റ കാര്യം ആലോചിക്കാം. അതാണല്ലോ ആദ്യം വേണ്ടത്. വിത്തു മുളക്കണമെങ്കില്‍ വെള്ളമില്ലാതെ പറ്റുകയില്ല.  ഒരു വലിയ കുഴികുഴിച്ച് മഴവെള്ളം ശേഖരിക്കാം. കുഴി കുഴിക്കാന്‍ വേണേല് ആ മണ്ടന്‍ പെരുച്ചാഴിയേ കൂടി വിളിക്കാം. അവനാണെങ്കി കുഴി കുഴിച്ച് നല്ല പരിചയമാണുതാനും.  അപ്പോള്‍ ജിമ്മന്‍ പറഞ്ഞു. നീയൊരു ബുദ്ധിമാന്‍ തന്നെ. ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.എന്‍റെ മനസ്സിലിത് തോന്നിയേ ഇല്ല.പക്ഷേങ്കിലൊരു കാര്യമുണ്ട് വളമാണെങ്കിലെന്‍റെ കാഷ്ടം. മതി. ആട്ടിന്‍ കാഷ്ടം  പശൂന്‍റെ ചാണകം പോലെ തന്നെ നല്ല വളമാണെന്നാണ് മനുഷേമ്മാരു പറയുന്നത്. അതു കൊണ്ട് വളത്തിനു പാടില്ല.. ടിങ്കു മുയലു പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ വെള്ളവും വളവുമായി. ഇനി വിത്തിനെന്തു ചെയ്യും. ഇവരുടെ വര്‍ത്തമാനങ്ങളെല്ലാം കേട്ടോണ്ട് ആ മതിലില്‍ മൂന്നു കുരുവികളിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോളവരു മൂന്നുപേരും കൂടി പറഞ്ഞു. കൂട്ടുകാരെ വിത്തിനു വേണ്ടി നിങ്ങള് വിഷമിക്കുകയേ വേണ്ട. ഞങ്ങളു തീറ്റ തിന്നാന്‍  തോട്ടങ്ങളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യമുള്ള വിത്തു ഞങ്ങളു ഞങ്ങടെ ചുണ്ടില്‍ കൊത്തിയെടുത്തു കൊണ്ടു തരാം. അതുകേട്ടപ്പോള്‍ ടിങ്കു മുയലിനും ജിമ്മനാടിനും ഒരുപാടു സന്തോഷമായി. അവര്‍ പറഞ്ഞു. കുരുവി കൂട്ടുകാരെ വളരെ വളരെ സന്തോഷം.. ഞങ്ങളാവശ്യപ്പെടാതെ തന്നെ നിങ്ങളു ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിത്തു കൊണ്ടു തരാമെന്നു പറഞ്ഞല്ലോ.ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇങ്ങനത്തെ കൂട്ടുകാരെ കാണാന്‍ പോലും കിട്ടുകയില്ല. ഇതെല്ലാം കേട്ടു കൊണ്ട്  അവിടെ അടുത്ത് ഒരു മൂളന്‍ മൂങ്ങ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.അവനുടനെ പറഞ്ഞു. കൂട്ടുകാരെ ഞാനാണെങ്കി രാത്രിയിലുണര്‍ന്നിരിക്കുന്നവനാണ്. നിങ്ങളുടെ കൃഷിതോട്ടത്തിന് ഞാന്‍ രാവെളുക്കുവോളം കാവലു നിന്നോളാം. നിങ്ങളുടെ തോട്ടത്തിലെ ഒരു വിളയും കള്ളന്‍ കൊണ്ടുപോകാതെ ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം. അപ്പോഴും ടിങ്കുവും ജിമ്മനും കൂടി മൂളന്‍ മൂങ്ങയുടെ നല്ല മനസ്സിന് നന്ദി പറഞ്ഞു.

  അങ്ങിനെ ടിങ്കുവും ജിമ്മനും  കൂടി ഒരു നല്ല ഒന്നാംതരം കൃഷിതോട്ടമുണ്ടാക്കി. നല്ല നല്ല വിത്തുകള്‍ കുരുവി കൂട്ടുകാര്‍ കൊണ്ടു കൊടുത്തു.തോട്ടത്തിലവരു പയറും, കാരറ്റും ചീരയും  ഒക്കെനട്ടു പിടിപ്പിച്ചു. തോട്ടത്തിന്‍റ അരികിലായി ചുറ്റിനും ഒരു പുല്‍ത്തകിടിയും ഉണ്ടാക്കി.നടുക്കുഭാഗത്തായിട്ടാണ് മഴവെള്ളം ശേഖരിക്കാനുള്ള കുഴി ഉണ്ടാക്കിയത്.

രാത്രി വെളുക്കുവോളം മൂളന്‍ മൂങ്ങ കാവലുനിന്നു. കൃഷി നശിപ്പിക്കുവാന്‍ വന്ന നച്ചെലിയെയും തവളക്കുഞ്ഞന്‍മാരെയും എല്ലാം മൂളന്‍ മൂങ്ങ തിന്നു വയറു നിറച്ചു.വിള നശിപ്പിക്കാന്‍ വന്ന പുഴുക്കളെയെല്ലാം കുരുവികള്‍ കൊത്തി വിഴുങ്ങി. അങ്ങിനെ അവരും വയറു നിറച്ചു. അങ്ങിനെ ജിമ്മനാടിനും ടിങ്കു മുയലിനും ഇഷ്ടം പോലെ ആഹാര സാധനങ്ങള്‍ അവരുതന്നെ കൃഷിചെയ്തുണ്ടാക്കി.അവിടെ ഭക്ഷണം തേടി വന്നവര്‍ ക്കെല്ലാം അവരിഷ്ടം പോലെ കാരറ്റും പയറും ചീരയും എല്ലാം കൊടുത്തു സന്തോഷിപ്പിച്ചു വിട്ടു.അങ്ങിനെ അവരുടെ കൂട്ടായ പ്രയത്നം കൊണ്ട് അവിടെ ഒരു നല്ല കൃഷി തോട്ടം ഉണ്ടാക്കി. അവിടെ യുള്ള ബാക്കി മൃഗങ്ങളും ഇതു കണ്ട് അവരവര്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ഇതേപോലെ ഒരോ കൃഷിതോട്ടം ഉണ്ടാക്കി.

മൂത്തവരുടെ വാക്ക് മുത്തു പോലെ

എന്നും കിഴക്കേ അറ്റത്തുള്ള  കിഴക്കമ്പലക്കുന്നില്‍ നിന്നുംഅപ്പുപ്പന്‍ തത്തയും അമ്മുമ്മതത്തയും മക്കളും കൊച്ചുമക്കളും എല്ലാവരും ആയിട്ടാണ് അങ്ങു പടിഞ്ഞാറ്  പടിഞ്ഞാറ്റിന്‍കര പാടത്ത് നെന്മണികള്‍ തിന്നാന്‍ പോകുന്നത്. അവരെന്നും ഒരുമിച്ചു പോകും.

എന്നും വൈകിട്ട്  വയറു നിറയെ തിന്നു കഴിഞ്ഞ് പറന്നു പറന്ന് ചേക്കേറാന്‍  തിരികെ കിഴക്കമ്പലക്കുന്നില്‍ വരും. അവരു ചേക്കേറാന്‍  വരുമ്പോളാണ്  തൂങ്ങന്‍ വവ്വാല്‍  തീറ്റയ്ക്കായി  പുറപ്പെടുന്നത്. എന്നും വഴിയില്‍ വെച്ച് ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ തത്തക്കുഞ്ഞന്‍ തൂങ്ങന്‍ ചേട്ടനെ കാണും.അവനോടു തിരക്കിയപ്പോള്‍   പടിഞ്ഞാറ്റിന്‍കര പാടത്തിനടുത്തുള്ള കദളിക്കാട്ടില്‍ തീറ്റതേടി പോകുവാണെന്നു പറഞ്ഞു.

 ഒരുദിവസം അവന്‍ വവ്വാലിനോടു ചോദിച്ചു ചേട്ടായി  ഞാനും കൂടെ ചേട്ടായിയുടെ കൂടെ കദളിക്കാട്ടില്‍ വരട്ടേന്ന്. അപ്പോള്‍ തൂങ്ങന്‍ പറഞ്ഞു. വന്നോ വന്നോ പക്ഷെ ഒരു കാര്യംഅപ്പുപ്പനോടും അമ്മുമ്മയോടും  അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ഒക്കെ അനുവാദം വാങ്ങിയിട്ടേ വരാവു. ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ പറഞ്ഞു. ശരി ശരി അങ്ങിനെ തന്നെ.

പിറ്റെന്ന് തത്തക്കുഞ്ഞന്‍ അപ്പുപ്പനോടു ചോദിച്ചു അപ്പുപ്പാ ഞാനും കൂടി വവ്വാലു ചേട്ടന്‍റെ കൂടെ  കദളിക്കാട്ടിലൊന്നു പൊയ്ക്കോട്ടെയെന്ന്.  അപ്പോളപ്പുപ്പന്‍ തത്ത അവനോടു പറഞ്ഞു. പാടില്ല മക്കളെ നമ്മള് പകലു തീറ്റ തേടുന്നവരാണ്. രാത്രി പൊയ്ക്കൂടാ.

വീണ്ടും ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ അമ്മുമ്മതത്തയോടു ചെന്നു ചോദിച്ചു. അപ്പോളമ്മുമ്മയും അതു തന്നെ അവനോടു പറഞ്ഞു. വീണ്ടും അവന്‍ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ചോദിച്ചു. എല്ലാവരും അവനോടു് ഒരേപോലെയാണ് പറഞ്ഞത്.

എല്ലാവരും ചെഞ്ചുണ്ടനോട് പോകരുതെന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന് തൂങ്ങന്‍റെ കൂടെ പോകണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായി. പിറ്റെ ദിവസം തത്തക്കൂട്ടങ്ങള്‍ ചേക്കാറാന്‍ തിരികെ പോന്നപ്പോള്‍ വഴിക്കു വെച്ച് ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ ഒരു തെങ്ങില്‍ ഇരുന്നു.അവന്‍ തൂങ്ങന്‍ വവ്വാലു വന്നപ്പോള്‍അവന്‍റെ കൂടെ പറന്നു.

ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ തൂങ്ങനോടു പറഞ്ഞു എല്ലാവരും പോകണ്ട എന്നാണ് പറഞ്ഞതെന്ന്. പക്ഷേങ്കില് എനിക്ക് ചേട്ടായിയുടെ കൂടെ വരാന്‍ അതിയായ ആശ വന്നു പോയി.

സന്ധ്യ ആയപ്പോള്‍  തൂങ്ങന്‍  എന്നും തീറ്റ തിന്നുന്ന കദളി വാഴതോപ്പിലെത്തി. അവിടെ  നിറയെ വാഴപ്പഴങ്ങളും വാഴക്കൂമ്പിലെ തേനും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.തത്തക്കുഞ്ഞന്‍ വവ്വാലിന്‍റെ കൂടെ പറന്ന് വാഴപ്പഴമൊക്കെ കൊത്തി തിന്നു.

സന്ധ്യ മാറി ഇരുട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ തൂങ്ങനോടു പറഞ്ഞു. ചേട്ടായി എനിക്ക് ഒന്നും കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ലല്ലൊ. എനിക്കു പേടി വരുന്നു. അപ്പോള്‍ തൂങ്ങന്‍ പറഞ്ഞു. ഇതു കൊണ്ടാണു തത്തക്കുഞ്ഞാ നിന്നോട് അപ്പുപ്പനും അമ്മുമ്മയും അച്ഛനും അമ്മയും ഒക്കെ ഒരേപോലെ പറഞ്ഞത് നീ എന്‍റ കൂടെ വരരുതെന്ന്.  നീ അത് അനുസരിച്ചില്ല. ഇനിയിപ്പോള്‍ വെളുക്കുന്നിടം വരെ എവിടേലും ഇരിക്ക്. അങ്ങനെ തൂങ്ങന്‍ ചെഞ്ചുണ്ടനെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു അത്തി മരത്തിലൊളിപ്പിച്ചിരുത്തി.

രാത്രിയായപ്പോള്‍ അവിടം രാത്രിയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളേയും കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. വലിയ വലിയ കടവാതിലുകളുടെ ചിറകടി ഒച്ചയും മൂങ്ങകളുടെ ഒച്ചയും ചീവിടുകള്‍ കരയുന്ന ശബ്ദവും ഒക്കെ കൂടി ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ പേടിച്ചു വിറച്ചു. പിന്നെ കുറക്കന്‍റെയും ഓരിയിടലും , കാട്ടു പൂച്ചകളുടെ കരച്ചിലും  ഒക്കെ കൂടി തത്തക്കുഞ്ഞന്‍ രാവെളുക്കുവോളവും പേടിച്ചു വിറച്ച് ഉറങ്ങാതെ അത്തിമരത്തിലൊളിച്ചിരുന്നു. നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ തൂങ്ങന്‍  ചെഞ്ചുണ്ടനെ തൊട്ടടുത്ത പടിഞ്ഞാറ്റിന്‍കര പാടത്ത് കൊണ്ടാക്കി. അപ്പോഴേക്കും അവിടെ തത്തകൂട്ടങ്ങളെല്ലാം തീറ്റ തിന്നാന്‍ എത്തിയിരുന്നു. ചെഞ്ചുണ്ടന്‍ അപ്പുപ്പന്‍ തത്തയോടും അമ്മുമ്മതത്തയോടും എല്ലാം ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം  പറഞ്ഞു. 

അപ്പോളവനോട് അപ്പുപ്പന്‍ തത്ത പറഞ്ഞു. എടാ കുഞ്ഞാ മൂത്തവരുടെ വാക്കെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മുത്തു പോലെ വിലയുള്ളതാണെന്ന് ഇപ്പോള്‍ നിനക്കു മനസ്സിലായല്ലൊ.

കുഞ്ഞന്‍ പറഞ്ഞു...ശരിയാണപ്പുപ്പ മുതിര്‍ന്നവര്‍ പറയുന്നതില്‍ കാര്യമുണ്ടെന്നു്  ഇപ്പോളാണ് മനസ്സിലായത് .മുത്തുപോലെ തന്നെ.

അന്യനെ ആശ്രയിച്ചാലുണ്ടാകുന്ന ദോഷം

ഒരു കാട്ടിലൊരു അത്തിമരം ഉണ്ടായിരുന്നു.അതു പൂത്തു നിറയെ കായ്കളുണ്ടായി.കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് അത്തിപ്പഴം  പഴുത്തു തടങ്ങി.  അത്തിപ്പഴം തിന്നാന്‍  ഒരു കുയിലമ്മ  എത്തി. നല്ല മധുരമുള്ള പഴം. അവള്‍ രണ്ടു മൂന്ന് അത്തിപ്പഴം തിന്നിട്ട് നീട്ടി കൂവി.കൂ.......കൂ........അവളുടെ

കൂട്ടു കാരനെ വിളിയ്ക്കുകയാണ്. എവിടെയോ ഇരുന്നു് മറുപടി കിട്ടി. കൂ.......കൂ....... കുയിലമ്മയുടെ ഈ വിളി ആ അത്തിമരത്തിന്‍റെ കൊമ്പില്‍ പറ്റിയിരുന്ന ഇത്തിള്‍ കൊടിയ്ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

ഇത്തിള്‍ ക്കൊടി കുയിലമ്മയോടു ചോദിച്ചു. നീ വന്നു് അത്തിപ്പഴം തിന്നതും പോരാഞ്ഞിട്ട് കൂകി വിളിച്ച് കൂട്ടുകാരനെയും കൂടി വിളിച്ചു വരുത്തുകയാണ്. അല്ലേ.. എന്തിനാണിങ്ങനെ വല്ലതിനേം ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കുന്നെ. കുയിലമ്മ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. ഹാ..ഹാ.. ഇതു നല്ല തമാശ തന്നെ. ചെറിയ മന്തന്‍ വലിയ മന്തനോട് പറയും പോലെ.  ഇത്തിള്‍ ക്കൊടിയേ   നീ അല്ലേ അത്തിമരത്തിനെ പൂര്‍ണ്ണമായും ആശ്രയിക്കുന്നെ. അതിന്‍റെ വേരു വലിച്ചെടുക്കുന്ന ആഹാരം തൊട്ട് വലിച്ചെടുക്കുന്ന ഇത്തിള്‍ ക്കൊടിയേ...നിനക്ക് ഇതു പറയാന്‍ ഒരു യോഗ്യതയും ഇല്ല.നീ ഒരു കാര്യം ഓര്‍ ത്തോളു ഇത്തിള്‍ കൊടിയേ.എനിയ്ക്ക് ഈ അത്തി മരമല്ലേല്‍ വേറെ ഏതേലും മരം . അതിലുണ്ടാകുന്ന പഴമേതേലും കഴിച്ച് ഞാന്‍ ജീവിക്കും. പക്ഷെ നീ പൂര്‍ണ്ണമായും ഇതിനെ തന്നെ ആശ്രയിച്ചാണു ജീവിക്കുന്നത്. ഈ മരത്തിനെന്തേലും സംഭവിച്ചാല്‍ നിന്‍റെ കാര്യം. അതോര്‍ക്കുമ്പോളാണെനിക്ക് സങ്കടം.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. അത്തി മരത്തിലെ പഴമെല്ലാം തീര്‍ന്നു. കുയിലമ്മ അതു വഴി പറന്നു പോയപ്പോളാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. അത്തിമരം അതാ കാറ്റില്‍ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.അതില്‍ പറ്റിയിരുന്ന ഇത്തിള്‍ ക്കൊടി  സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. കുയിലമ്മ പറഞ്ഞതെത്രശരിയാണ്. ഈ അത്തിമരത്തിനെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു ജീവിച്ച ഞാന്‍ ഇതാ ആപത്തില്‍ പെട്ടിരിക്കുന്നു.എന്‍റെ അന്ത്യകാലമടുത്തു. ഭക്ഷണം കിട്ടാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമാണ് അടഞ്ഞത്.ഇതില്‍ നിന്നും ഒരു പാഠം ഞാന്‍ പഠിച്ചു. ഒരിയ്ക്കലും നമ്മള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും  ആരേയും  ആശ്രയിക്കരുത്.

വാക്കു പാലിച്ചതിന്റ വില എത്ര വലുത്

കൊക്കരക്കോ...കൊക്കരക്കോ...കൊക്കരക്കോ...

ഹാവൂ...കൂട്ടുകാരെ..  ഞാനങ്ങനെ രക്ഷപ്പെട്ടു.

 ഇപ്പോള്‍നിങ്ങളു വിചാരിക്കുകയാവും ഞാന്‍ എങ്ങിനെയാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്..എവിടെ നിന്നാണ് എന്നൊക്കെ. ഞാനതെല്ലാം പറയാം കൂട്ടുകാരെ..

ദാ കേട്ടോളു....

എന്നെ ആ ഇറച്ചിക്കടേടെ മുമ്പിലെ കൂട്ടിലിട്ടേക്കുവാരുന്നേ. എന്തിനാണെന്നു നിങ്ങക്കെല്ലാം അറിയാമല്ലോ. ഇറച്ചി മേടിക്കാന്‍ആളു വരുമ്പം എന്നെ തൂക്കി കൊടുക്കാനെക്കൊണ്ട്.പക്ഷെ അപ്പോഴാണ് ദൈവം കനിഞ്ഞത്. കൂട്ടിനു നേരെ ഒരു കൊതിയന്‍പട്ടി ഒറ്റ ചാട്ടം.കൂടു ദേ മറിഞ്ഞു താഴെ കിടക്കുന്നു.കൂടിന്‍റ വാതില്‍തുറന്നു വന്നു. ഞാനൊറ്റ ചാട്ടം കൊടുത്തു. എന്‍റ പുറകെ കടക്കാരനും  വന്നു . ഞാനോടി പറന്ന് കടേടെ  മുകളില്‍  മോന്തായത്തി കേറി ഇരുന്നു.കടക്കാരന്‍ആവുന്നതു നോക്കി  .എന്നെ പിടിക്കാന്‍. പക്ഷെ കൂട്ടുകാരെ എന്നെ അയാള്‍ക്കു കിട്ടിയില്ല. അങ്ങിനെ രാത്രിയായി. ഞാന്‍പതുക്കെ താഴെയിറങ്ങി. തീറ്റയൊന്നും കഴിക്കാതെ വിശന്നു പൊരിഞ്ഞ് എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോന്ന് നോക്കി ഞാനൊരു വീടിന്‍റെ  മുറ്റത്ത് ചെന്നു.  ഇരുട്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട്  കണ്ണു കാണാന്‍  പറ്റത്തില്ലായിരുന്നേലും  എച്ചിലും വറ്റുമൊക്കെ തപ്പിപെറുക്കി കൊത്തി തിന്നുവാരുന്നു. അപ്പോഴല്ലേ അടുത്ത ആപത്തു വന്നത്. അവിടെ തിളങ്ങുന്ന രണ്ടു കണ്ണുകള്‍. നോക്കുമ്പം ദേ ഒരു ഉണ്ടക്കണ്ണന്‍കുറുക്കന്‍.   അവിടുത്തെ കോഴി കൂട്ടില്‍ അവന്‍ നോട്ടമിട്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് എന്നെ കണ്ടത്. എന്നെ കണ്ടതും അവന്‍ചാടി എന്‍റെ നേരെ ഒറ്റ വരവ്. എന്നിട്ട് ഒരു പറച്ചിലും. ആഹാ ഇന്നെനിക്കിനി കഷ്ടപ്പെടാതെ നിന്നെ തിന്നാമല്ലോയെന്ന്.

കൂട്ടുകാരെ 'പടേ പേടിച്ചു പന്തളത്തു ചെന്നപ്പോള്‍പന്തോം കൊളുത്തി പട' വന്നെന്നു പറയുന്നതു കേട്ടില്ലേ. അതേ പോലെയായി ഞാന്‍.  ഞാനവനോടു കെഞ്ചിപ്പറഞ്ഞു.

കുറക്കന്‍  ചേട്ടാ ഞാന്‍രണ്ടു ദിവസം സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടു കുടി നടന്നിട്ട് മൂന്നാമത്തെ ദിവസം ചേട്ടന്‍പറയുന്നിടത്ത് ഞാന്‍വന്നോളാം എന്ന്. അതുവരെ ചേട്ടനെന്നെ നോക്കിക്കോ, ഞാന്‍വല്ലയിടത്തും പോകുന്നുണ്ടോയെന്നും മറ്റും.  അപ്പോള്‍കുറുക്കന്‍പറഞ്ഞു. എന്താണേലും ഞാന്‍നിന്നെയൊന്ന് പരീക്ഷിക്കാന്‍പോകുകയാണ്..നീ സത്യ സന്ധനാണോയെന്ന് ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ..

അങ്ങിനെ ജീവിതത്തിലാദ്യമായി രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്  ഞാന്‍സ്വതന്ത്രനായി. ഇപ്പോള്‍നിങ്ങക്കൊരു സംശയം തോന്നിക്കാണും അല്ലേ അതുവരെ എനിക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലായിരുന്നോയെന്ന്.  ഇല്ലായിരുന്നു   കൂട്ടുകാരെ  എന്നെപ്പിടിച്ച് ഒരു കൂട്ടിലാക്കി  വീട്ടുകാര്   തീറ്റയും തന്ന് വളര്‍ത്തുകയായിരുന്നു..എന്തിനാണെന്നോ. എളുപ്പം വലുതാക്കീട്ട്  ഇറച്ചിക്കു വേണ്ടി വില്‍ക്കാന്‍. അങ്ങിനെ അവര്‍വിറ്റപ്പോളാണ് ഞാനാ കടേടെ കൂട്ടിലായത്. ഇപ്പം നിങ്ങളു വിചാരിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും എന്‍റ അമ്മേം അച്ഛനും ഒക്കെ ഇല്ലേയെന്ന്. ഉണ്ട്. അവരും ഇതേ പോലെ കൂട്ടില്‍തന്നെയാണേ. അങ്ങിനെ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണന്‍കുറുക്കന് ദയതോന്നി എന്നെ രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് വിട്ടു. അങ്ങിനെ ഞാനാ കുറ്റിക്കാടിന്റെടുത്താക്കി എന്റെ താവളം. പകലൊക്കെ കരീലയുടെ ഇടയിലൊക്കെ ചിക്കീം ചികഞ്ഞും കൊത്തിപ്പെറുക്കി വല്ലതും തിന്നും. രാത്രയാവുമ്പോള് അവിടൊരു പേര മരത്തില് പതുങ്ങിയിരിക്കും.  രണ്ടാമത്തെ ദിവസം വൈകുന്നേരമാണ് കുറുക്കന്‍ ചേട്ടനെന്നോട് അവിടെ ഒരു വലിയ ആല്മരത്തിന്റെ ചോട്ടില് ചെല്ലണമെന്നു പറഞ്ഞത്.ഞാനന്നു വൈകുന്നേരം  സങ്കടപ്പെട്ടു നടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള് അതുവഴിവന്ന കാളച്ചേട്ടനെന്നോടു് കാര്യം തിരക്കി. അപ്പോള് കാളച്ചേട്ടനെന്നോടു പറഞ്ഞു. നീ എന്റ മുതുകത്തു കയറി  പതുങ്ങി ഇരുന്നോ നിന്നെ ഞാന്‍ ദൂരെ ഒരിടത്തു കൊണ്ടുപോയി രക്ഷപ്പെടുത്താമെന്ന്.പക്ഷെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ജീവന്‍ പോയാലും വേണ്ടില്ല കുറുക്കന്‍ ചേട്ടനു കൊടുത്ത വാക്കു പാലിക്കുമെന്ന്. ഞാനങ്ങനെ മരിക്കാന്‍ തയ്യാറായി രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് ആല്മരത്തിന്റ ചോട്ടില് കുറുക്കന്‍ ചേട്ടനേയും കാത്തു നിന്നു. ഇത്തിരി സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചിറിയെല്ലാം നക്കി നക്കി കുറുക്കന്‍ ചേട്ടന്‍ വരുന്നു.ഞാനവസാനമായി കണ്ണടച്ചു നിന്നു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. ഇനി  കുറച്ചു സമയത്തിനകം ഞാന്‍ മരിക്കും. കുറുക്കന്‍ ചേട്ടനടുത്തു വന്നു. എന്റ ചിറകില് തട്ടി. എടാ കോഴിച്ചെറുക്കാ കണ്ണു തുറക്കെന്നു പറഞ്ഞു. . എന്‍റ കഥകഴിയുവാന്‍ പോകുകയാണെന്നു വിചാരിച്ചുഞാന്‍ പേടിച്ചു വിറച്ച് കണ്ണു  തുറന്നു .   എന്നോടു പറഞ്ഞു നീ പറഞ്ഞ വാക്കു പാലിച്ചു. അതു കൊണ്ട് നിന്നെ ഞാന്‍ വെറുതെ വിട്ടിരിക്കുന്നു. കൂട്ടു കാരെ അന്നാണ് എനിക്കു മനസ്സിലായത്  വാക്കു പാലിച്ചതിന്റ വില എത്ര വലുതാണെന്നുള്ളത്. അങ്ങിനെ മരണത്തില്‍ ‍നിന്നും ഞാന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇപ്പം നിങ്ങള്‍ക്കു മനസ്സിലായോ ഞാനെങ്ങനാ രക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന്.

സമാധി

           

നന്ത്യാര്‍ വട്ട ചെടിയുടെ ഇലയിലിരുന്ന വരയന്‍ പുഴുവിനെ നോക്കി

ചിന്നുക്കുട്ടി അത്ഭുതപ്പെട്ടു.എന്തു ശീഘ്രം ആ ഇലതിന്നു തീര്‍ത്തു ആ പുഴു.അവള്‍പുഴുവിനോടു ചോദിച്ചു. നിനക്ക് ഈ കയ്പനില തിന്നിട്ട് മടുപ്പു തോന്നുന്നില്ലേ.എങ്ങനെ നീ ഇതു തിന്നുന്നു പുഴുവേ.പുഴു മറുപടി കൊടുത്തു.എന്തു ചെയ്യാം ചിന്നുക്കുട്ടി, പുഴുവായിജനിച്ചു പോയില്ലേ കിട്ടുന്നതു തിന്നു ജിവിയ്ക്കാം.പക്ഷേ ഞങ്ങളു പുഴുക്കള്‍ ഇനി കുറച്ചുദിവസം കഴിയുമ്പോള്‍ സമാധിയിലാകും.അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ തപസ്സാണ്. ആ തപസ്സു കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ വേറൊരു ജന്മമായിട്ടാണ് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങുന്നത്.അപ്പോള്‍  ലോകത്തിലേയ്ക്കും വെച്ച് ഏറ്റവും നല്ല ആഹാരമായിരിക്കും ഞങ്ങള്‍   കഴിയ്ക്കുക. പുഴു പൊളി വാക്കു പറയുന്നുയെന്നാണ്ചിന്നുക്കുട്ടി വിചാരിച്ചത്.എന്നും ചിന്നുക്കുട്ടി വന്ന് പുഴുവിനെ നോക്കും.പുഴു പറഞ്ഞത് സത്യമാണോന്നറിയാന്‍.ഒരു ദിവസം രാവിലെ ചിന്നുക്കുട്ടി വന്നപ്പോള്‍ പുഴുവിനെ ചെടിയിലെങ്ങും കാണാനില്ല. അവളടുത്ത ചെടിയിലും നോക്കി. അപ്പോളാണ് അങ്ങുയരെ അരളിച്ചെടിയുടെ ഇലയുടെ അടിയിലായി പളുങ്കുമണിപോലെ എന്തോ ഒന്ന് തൂങ്ങി കിടക്കുന്നു.എന്തുചന്തം.ചിന്നുക്കുട്ടി വിചാരിച്ചു. അവളെന്നും ചെന്ന് ആ പളുങ്കുമണിയെ നോക്കും.അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം  രാവിലെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ പളുങ്കു മണിയെ കാണാനില്ല.പളുങ്കുമണി കിടന്നസ്ഥാനത്ത് ഒരു തോടുപോലെ എന്തോ ഒന്ന് പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ട്. ചിന്നുക്കുട്ടി സങ്കടത്തോടെ നിന്നുപോയി. അപ്പോളതാ ചിന്നുക്കുട്ടിയുടെചുറ്റിനും  ഭംഗിയുള്ള വര്‍ണ്ണ ചിറകുമായി ഒരു ചിത്ര ശലഭം പറന്നു കളിയ്ക്കുന്നു.ശലഭംചിന്നുക്കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞു.എന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നുവോ..ഞാനാണ് കയ്പനില തിന്നു നടന്നവരയന്‍ പുഴു.പക്ഷേ അവള്‍ക്കതു വിശ്വസിയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.ഇത്ര ഭംഗിയോ.പുഴു പറഞ്ഞു.അതേ ഞാനന്നു നിന്നോടു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല. പളുങ്കു മണിപോലെ ഞാന്‍ ഇലയുടെ അടിയില്‍ കിടന്നു തപസ്സുചെയ്തതു കണ്ടില്ലേ.

അപ്പോളാണ് ചിന്നുക്കുട്ടിക്കു മനസ്സിലായത് അന്ന് വരയന്‍ പുഴു പറഞ്ഞത് തികച്ചും സത്യമായിരുന്നുയെന്ന്..അവള്‍ ശലഭത്തിനോട് തിരക്കി എങ്ങനെ ഇത്രയും വര്‍ണ്ണ പകിട്ടുള്ള ശലഭമായി മാറിയെന്ന്. ശലഭം ആരഹസ്യം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.സമാധിയിലായിരുന്ന ദിവസമത്രയും നല്ലതുമാത്രം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് തപസ്സു ചെയ്യുകയായിരുന്നു.ആഹാര നീഹാരാദികളും ഉപേക്ഷിച്ചുള്ള തപസ്സു കണ്ട് ഈശ്വരന്‍റെ മനസ്സലിഞ്ഞു.അദ്ദേഹം കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിച്ചു.ഇനിയുള്ള നാളുകളില്‍ ലോകത്തേറ്റവും സ്വാദിഷ്ടമായ തേനുണ്ട് ജീവിച്ചോളാനും പറഞ്ഞു.ചിന്നുക്കുട്ടി ഈശ്വരന്‍റെ ഈ ലീലാവിലാസങ്ങളോര്‍ത്ത് അതിശയിച്ചു!.

കുഴിയാനയും ഉറുമ്പും(കേരള കൌമുദിയുടെ കുട്ടികളുടെ മാസിക മാജിക് സ്ലേറ്റില്‍ വന്നത്—മാര്ച്ച്-20—2011)

 മണ്ണിനകത്ത്  ഒരു കുഞ്ഞു കുഴിയുണ്ടാക്കിയ കുഴിയാന പതുങ്ങിയിരിയ്ക്കും.ഏതെങ്കിലും പ്രാണിയോ ഉറുമ്പോ കുഴിയുടെ അരികിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ പതിയെ മണ്‍തരി ഇളക്കും.കാലു തെന്നി പാവം ഉറുമ്പും പ്രാണിയുമൊക്കെ കുഴിയിലേയ്ക്ക് വീഴും.കുഴിയില്‍ വീണാല്‍ പിന്നെ കുഴിയാനയുടെ വായിലായതു തന്നെ!

  ഒരു ദിവസം ഒരു ഉറുമ്പ് കുഴിയുടെ അരികിലൂടെ പോവുകയായിരുന്നു.പെട്ടെന്നാണ് മണ്ണിളകി ഉറുമ്പ് കുഴിയിലേയ്ക്ക് വീണത്.പ്ധും!ഉടനെ കുഴിയാന പാഞ്ഞെത്തി ഉറുമ്പിനെ

അകത്താക്കാനൊരുങ്ങി.എന്നാല്‍ ബുദ്ധിയുള്ള ഉറുമ്പ് കുഴിയാനയോട് പറഞ്ഞു:'ഈ കുഴിയുടെ പുറത്ത് വിശാലമായ ഒരു ലോകമുണ്ട്..എന്നെ വെറുതെ വിടുകയാണെങ്കില്‍

ഞാന്‍ നിന്നെ കൊണ്ടുപോയി അതൊക്കെ കാണിച്ചു തരാം..'

  'ഓഹോ..വിശാലമായ ലോകം കാണിക്കാമെന്നോ..ശരി ശരി നിന്നെ ഞാന്‍ പുറത്തെത്തിക്കാം..' കുഴിയാന പറഞ്ഞു.ഒരു ഈര്‍ക്കിലിലൂടെ കുഴിയാന ഉറുമ്പിനെ കുഴിയുടെ മുകളിലെത്തിച്ചു.

  കുഴിയുടെ മുകളിലെത്തിയതും ഉറുമ്പ് കുഴിയാനയോടു പറഞ്ഞു:'ചതിയില്‍ കൂടി ആഹാരം സമ്പാദിക്കുന്ന നിനക്ക് വിശാലമായ പുറം ലോകം കാണാന്‍ ഒരു യോഗ്യതയുമില്ല.അതുകൊണ്ട് നീ എന്നും ഈ കുഴിയില്‍ കിടന്നാല്‍ മതി.!'

  അങ്ങിനെ ഉറുമ്പ് രക്ഷപ്പെട്ടു.കുഴിയാന ഇന്നും കുഴിയില്‍ കിടക്കുന്നു.

.

സുന്ദരിപ്പഴം

pic.frm.google

    

മരത്തിലെ പഴങ്ങളെല്ലാം പഴുത്തു തുടങ്ങി. തോട്ടക്കാരന്‍ എന്നും കാവലിന്  രാപകലില്ലാതെ ആളെയും നിര്‍ത്തി തുടങ്ങി. പകലു മുഴുവനും പക്ഷികളേം അണ്ണാനേം ഓടിയ്ക്കും. രാത്രിയാകുമ്പോള്‍ വാവലിനേം കള്ളനേം ഓടിയ്ക്കും. അങ്ങിങ്ങായി കുറച്ചു കൂടി പഴുക്കാനുണ്ട്. അതുകഴിഞ്ഞാലെല്ലാം പറിച്ചു കൂടയിലാക്കും. പിന്നെ പഴക്കടകളിലെ തട്ടുമ്മേല്‍ നിരക്കും. പിന്നെ വീടുകളിലേയ്ക്കും.  ആ മരത്തിമ്മേ നിക്കുന്ന രണ്ടു പഴങ്ങളു തമ്മിലൊരു മര്‍മ്മരം തുടങ്ങീട്ടു ദിവസങ്ങളായി.  പഴുത്തു ചെമന്നു തുടങ്ങിയ പഴം തൊട്ടടുത്തു നിന്നപുഴുക്കുത്തേറ്റ പഴത്തിനോടു പറയുന്നു. നിന്നേക്കണ്ടാലെന്തിനു കൊള്ളാം, ചില  സുന്ദരികളുടെ മുഖത്ത് വന്നു വീഴുന്ന കരിമംഗല്യം പോലെ നിന്‍റ മുഖത്തു തന്നെയാ പുഴുക്കുത്തു പാട്. പാവം പുഴുക്കുത്തേറ്റ പഴം ഒരുപാടു വിഷമത്തില്‍ പറഞ്ഞു. എന്തു ചെയ്യാം ചങ്ങാതി ഞാനായിട്ടൊന്നും വരുത്തി വെച്ചതല്ലല്ലോ. അപ്പോള്‍ നല്ല പഴം വീണ്ടും ഒന്നു കൂടി അതിനെ കുത്തു വാക്കു പറഞ്ഞു നോവിച്ചു. നിന്നെയിനി ആരെങ്കിലും തിന്നുമോ..ആവോ.. പുഴുക്കുത്തു പഴം പറഞ്ഞു. ആ.. വരുന്നതുപോലെ കാണാം.വീണ്ടും സുന്ദരിപ്പഴം. ഒരു ഗോളു കൂടി അടിച്ചു. എന്നെ പഴക്കടയില്‍ വെച്ചാല്‍  ആള്‍ക്കാര്‍ മത്സരമായിരിക്കും-- വാങ്ങാന്‍. അതുകേട്ട്  പുഴുക്കുത്തു പഴം തലയും താഴ്ത്തി മിണ്ടാതെ നിന്നു.

     ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. തോട്ടക്കാരന്‍ വലിയ തോട്ടയും കൂടയും എല്ലാമായി വന്നു.പുഴുക്കുത്തു പഴം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.എന്നേ പറിച്ച് ഈ സുന്ദരിപ്പഴത്തിന്‍റെകൂടെ ഇടരുതേയെന്ന്. പക്ഷേ പ്രാര്‍ത്ഥന ഫലിച്ചില്ല. . തോട്ടക്കാരന്‍ രണ്ടു പഴങ്ങളും ഒരേ കൂടയില്‍ അടുത്തടുത്ത് പറിച്ചിട്ടു. പഴങ്ങളെല്ലാം കടയിലേയ്ക്ക് യാത്രയായി. കടയിലെത്തുന്നതു വരെ സുന്ദരിപ്പഴം പുഴുക്കുത്തു പഴത്തിനെ കുത്തു വാക്കുപറഞ്ഞ് വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. കടയിലെത്തി. അപ്പോഴും പുഴുക്കുത്തേറ്റ പഴത്തിന് ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥന മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ദൈവമേ . എന്നെ എടുത്ത് ചീത്തയാന്നും പറഞ്ഞ് കടക്കാരന്‍ ആ കുപ്പത്തൊട്ടീലോട്ടിട്ടാലും  എന്നെയീ സുനന്ദരിപ്പഴത്തിന്‍റ കൂടെ തട്ടേലടുക്കി വെയ്ക്കരുതേയെന്ന്.പക്ഷേ ഇത്തവണയും പ്രാര്‍ത്ഥന ഫലിച്ചില്ല. രണ്ടു പഴങ്ങളും തട്ടേലടുത്തടുത്തു തന്നെ

             പഴം വാങ്ങാനാള്‍ക്കാരെത്തി തുടങ്ങി. സുന്ദരിപ്പഴം പുഴുക്കുത്തു പഴത്തിനോടു പറഞ്ഞു. എന്നെ ദേ നോക്കിക്കോ ഇപ്പം വന്ന് വാങ്ങിക്കൊണ്ടു പോകും. നിന്നെയോ....

അപ്പോഴും പുഴുക്കുത്തു പഴം ഒന്നും മിണ്ടാതെ വിഷമത്തിലിരുന്നതേയുള്ളു. അതാ ഒരു പ്രായമായ മനുഷന്‍ വന്നു.  അയാള്‍ പഴം വാങ്ങനോര്‍ഡര്‍ കൊടുത്തു. കടക്കാരന്‍ സുന്ദരിപ്പഴം ഉള്‍പ്പടെ ഏറ്റവും നല്ല പഴം നോക്കി തുക്കാനാരംഭിച്ചു.ത്രാസ്സിന്‍റ തട്ടില്‍ കിടന്നോണ്ട് സുന്ദരിപ്പഴം പുഴുക്കുത്തു പഴത്തിനെ പുശ്ചത്തിലൊരു നോട്ടം കൂടി എറിഞ്ഞു.

പെട്ടെന്നാണ്  പഴം മേടിയ്ക്കുവാന്‍ വന്ന മനുഷന്‍ കടക്കാരന്‍ എടുത്തു വെച്ച പഴങ്ങളെല്ലാം തിരികെ ഇടുവിച്ചു. എന്നിട്ട്. തനിയെ തന്നെ പഴം തിരഞ്ഞെടുക്കുവാനാരംഭിച്ചു. അയാളാദ്യം എടുത്തത് ആ പുഴുക്കുത്തുള്ള പഴമായിരുന്നു. കടക്കാരന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. സാറെന്തു മണ്ടത്തരമാണിക്കാണിയ്ക്കുന്നത്. അപ്പോളയാള്‍ തിരികെ പറഞ്ഞു. എടോ  ഞാന്‍ ബുദ്ധി പൂര്‍വ്വം എടുത്ത തീരുമാനമാണ്. പഴം പുഴുക്കുത്തണമെങ്കില്‍ അതില്‍ വെഷം ഏശിക്കാണില്ല. പുഴു തിന്നാതിരിക്കാന്‍ പുവാകുമ്പം തന്നെ വിഷം തളിച്ച് നല്ല ചെമന്നു തുടുത്ത പഴമാക്കി മാറ്റും.മനുഷരേ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍. എടോ ഇത് പുഴുക്കുത്തിയ ഭാഗം ചെത്തിക്കളഞ്ഞാതന്നെ ബാക്കി ഭാഗം വിശ്വസിച്ച് തിന്നാമല്ലോ. തിരികെ തട്ടിമ്മേക്കേറിയിരുപ്പു പിടിച്ച സുന്ദരിപ്പഴം വിചാരിച്ചു. കണക്കു കൂട്ടുന്നപോലേം വിചാരിക്കുന്നപോലേം ഒന്നുമല്ലകാര്യങ്ങളവസാനിയ്ക്കുന്നത്. പുഴുക്കുത്തേറ്റ  പഴം ഒരുപാടുത്സാഹത്തില്‍

പൊതിക്കെട്ടിലായി സ്ഥലം വിട്ടു.